Welcome to Miam
We zijn nu al vier dagen in Miami en nog geen tijd gehad om een verhaal te maken, maar ook wat internetproblemen....Daarom nu de laptop mee naar startbucks voor een update.....
Ons hotel zit helaas een eindje van de binnenstad en de stranden, omdat we er van uit gingen dat we vrij gemakkelijk een auto konden huren. Door de ‘holiday season’ zijn de prijzen voor de huur van een auto buiten proportioneel.... We hebben daarom maar een openbaar vervoerpas genomen en kunnen daardoor onbeperkt met het openbaar vervoer reizen door heel Miami. Betekend dat we dagelijks een wandeling moeten maken naar de dichtbijzijde bushalte, maar gezien het weer is dat helemaal niet erg. We zijn inmiddels aardig bedreven in het vinden van de juiste aansluitingen. Vervolgens starten met een heerlijke koffie bij Starbucks om vol goede moed onze weg te vervolgen.
Ook hebben we via internet wat tours geboekt. Zoals twee dagen met een hop-on-hop-off bustour, een Biscayne Bay Boat Tour en donderdag gaan we naar de Everglades. De eerste (de bus) is leuk omdat je met een open dubbeldekkerbus door allerlei wijken van Miami en South Beach rijdt en alle verhalen over de stad en de verschillende wijken en gebouwen hoort. We hebben zo intussen Little Havana, Coral Gables, Coconut Grove, South en North Beach gezien.
De Biscayne Bay Tour vaart langs de verschillende eilanden van Miami, waaronder Fisher Island, Star Island en Palm Island. Op deze eilanden wonen de Rich and Famous....of hebben daar een tweede, derde of zelfs vierde huis.... Namen als Gloria Estéfan, Andre Agassi, Jennifer Lopez, Oprah, Julio Iglesias...... en vele andere...
Voor vandaag hebben we een tour naar de Everglades staan. We gaan daar met een airboat mee, met krokodillen en aligators spelen en nog meer dieren bekijken......
Tussen de tours door hebben we wat geshopt, gegeten en gedronken.......Kortom de dagen vliegen voorbij en ook hier ontgaat je het niet dat het bijna kerst is.
Morgen hebben we een late vlucht terug naar huis, dus hopen dat we onze bagage nog ergens kunnen opslaan zodat we nog even de stad in kunnen om van het weer te genieten en een laatste mojito te drinken om de vakantie af te sluiten. Om vervolgens te hopen dat de vlucht voorspoedig verloopt en wij samen met familie kerst kunnen vieren.
We hopen dat jullie ook een beetje genoten hebben van onze reisverhalen en foto’s. Wij kijken in iedergeval terug op een zeer relaxte vakantie. Verder willen we iedereen bij deze een fijne kerst toewensen en voor degene die we volgende week ook nog niet zien wensen we een gelukkig nieuw jaar en dat alle wensen voor het nieuwe jaar mogen uitkomen.
Rondtouren met de huurauto
De laatste 2 dagen hebben we gebruik om de meest uiterste gebieden van het eiland te gaan verkennen met de auto. Het links rijden vergaat Hans erg goed af, ik begin er maar niet aan. Ondanks dat de meeste wegen zeer rustig zijn en je wel erg je best moet doen om een ongeluk te krijgen. Maar ja, kom weer in de buurt van de wat meer bewoonde gebieden dan wordt het wel weer erg goed opletten, dus nee, ik hoef niet zo nodig.
Gisteren hebben we het grootste nationaal park van Grand Bahama bezocht. Zoals het eiland zelf, dat is niet zo heel groot, want bij elkaar is het ongeveer 100 are groot. Het bevat met name mangrovebossen, met witte stranden en staat bekend om zijn grootste zoetwatergrottenstelsel ter wereld. We hebben we een mangrove trail gelopen wat de dichte bossen doorkruist (en we lek geprikt zijn door muggen). Omdat we vroeg op pad waren, was het nog erg rustig en hadden we het park weer voor ons zelf. Tijdens de trail zijn we verschillende vlinders en vogels tegengekomen, zoals een kolibri (probeer die maar eens op de foto te zetten...) Het water was zo helder dat je er ook vele verschillende vissen in kon zien zwemmen. Vervolgens hebben we de grotten bezocht, uiteraard alleen aan de randen want in de grotten zelf kun je niet komen, daar moet je ervaren duiker voor zijn..... Na een wandeling van ongeveer 2 uur zijn we verder oostwaarts gereden en gestopt bij een klein dorpje genaamd High Rock. Dit dorpje ligt aan de kust en is bekend op zijn 11 miles witte stranden. En ook hier weer geen mens te bekennen... In een lokale strandtentje hebben we gegeten en genoten van het heerlijke weer vandaag (27 graden). Er stond een stevig briesje maar dat was een aangename afwisseling. Op de terug weg hebben we nog een wasbeertje gespot. We hadden we gehoord dat zij hier voorkomen maar hadden niet de verwachting er 1 te zien.
Vandaag onze laatste hele dag op Grand Bahama en we zijn weer vroeg op pad. Met als doel naar het westen te rijden. Er zijn weinig dorpjes/gehuchtjes maar op het einde zou een levendig stadje zijn. Dus wij op weg. Het weer liet ons wel in de steek, we zijn met regen vertrokken en het was egaal grijs. Deed wel een beetje aan Nederland denken, afgezien van het feit dat het wel 22 graden was. Wel geteld zijn we 15 auto’s tegen gekomen op een afstand van 95 km. Kortom, rustig, Het landschap is veelal hetzelfde, vlak, oneindig veel pijnbomen en lage palmen afgewisseld met wat mangrove bossen. Na 1,5 uur zijn we aangekomen bij McLean Town, wat een zeer levendig stadje zou moeten zijn. We zijn er doorheen gereden, maar er was niets te beleven. De vergezichten waren wel heel mooi. Gelukkig is het weer ook wel wat bijgetrokken en schijnt de zon weer volop. Voor de kust liggen nog veel cays / hele kleine eilandjes. Sommige bewoond maar vele onbewoond. Onderweg zijn we gestopt voor een strandwandeling bij Pelican Point, maar geen pelicaan te bekennen. Vanavond hebben we een laatste dinnertje gehad bij Danilo en nog een drankje bij Rumrunners en dan zit de vakantie op de Bahama’s er weer bijna op. Morgen moeten we rond 6.00u in de ochtend in de auto zitten richting het vliegveld....
We kijken terug op een zeer relaxte vakantie, een mooi eiland en dan met name de mensen, de stranden, de sfeer en niet te vergeten de RUM. Op naar de “city that nevers sleeps” MIAMI
ruim een week verder
Na enkele dagen hebben geluierd is het nu weer tijd voor een beetje actie. Dus afgelopen zondag na het ontbijt, de rugzak ingepakt en weer op pad gegaan. Heerlijk een flink stuk gewandeld, allereerst wilden we naar een natuurpark, maar dat bleek toch te ver lopen te zijn en we vonden geen bushaltes onderweg. Daarnaast was het zondag dus ook niet zoveel verkeer op de weg (wat sowieso al niet zo veel is). Daarom ons plan wat bijgesteld en richting de haven gelopen (we waren uiteindelijk toch 2,5 uur onderweg) waar genoeg te doen is. Blijkt een cruiseschip te zijn aangekomen dus ook leven in de brouwerij. Daar heerlijk gelunchd en mensen gekeken. Vandaag voor het eerst een tropisch regenbuitje over ons heen gekregen, gelukkig zaten we binnen dus ons kan niets gebeuren. ‘sAvonds weer een party op de resort met enkele spelletjes en je raad het al, Hans doet mee en wint weer een t-shirt. Ja, zo komen de koffers wel overloaded thuis. Maar het belangrijkste is wel dat het erg gezellig was. Hans wordt nu overal herkent als de swingking, hahaha.
Maandag hadden we een georganiseerde eilandtour. Zo kwamen we toch nog in the Gardens of Groves waar we gisteren naartoe wilde lopen, inderdaad veel te ver om te lopen. Het is een prachtig aangelegd park met bijzondere planten en bomen. Inclusief watervallen en fontijnen. Vervolgens zijn we bij een rumstore gestopt waar we allerlei soorten (bijzondere) rums konden proeven. Vooral de rums met fruitsmaken gingen er bij mij wel in, Hans ging meer voor de kruidigere rums. Uiteindelijk hebben we allebei een flesje gekocht. Helaas mogen we ook niet meer mee nemen naar de Nederland, anders waren het er zeker meer geworden. Want ze zijn hier ook vele malen goedkoper dan bij ons. Dat heeft met name te maken dat je hier nergers belasting over betaald. Dat geld voor de drank, maar ook voor parfums, kleding, sieraden en horloges.... We vallen iedere keer in verbazing hoe goedkoop sommige waren zijn.... Maar we kunnen ons beheersen hoor, we kopen hier de warenhuizen heus niet leeg... Door de tour en onze eigen uitstapjes hebben we het meeste van Freeport en Lucaya wel gezien. We willen ook de rest van het eiland gaan verkennen maar daar hebben we echt eigen vervoer voor nodig. De bussen rijden niet overal waar wij naar toe willen. Dus daarom hebben we dan ook voor 4 dagen een huurauto zodat we ook echt wat rond kunnen crossen hier. Het eiland is niet zo groot qua lengte van Breda naar Arnhem, dus goed met een auto rond te touren. Het enige probleem is dat ze hier links rijden...... We willen vooral nog naar het Lucaya National Park, met de vele mangroves en grotten (waar ook een gedeelte van de film de Pirates of the Cariben is opgenomen). Waar we kunnen kayaken en een trail kunnen lopen.
Gisteren een stranddagje, waar we ook een waterfiets gehuurd hebben voor een uurtje. Even lekker trappen op het water. Volgens mij zijn ze niet zulke fanatieke waterfietsers gewend want na een half uurtje kwam de crew checken of alles wel in orde was. We waren behoorlijk uit de kust gefietst. Maar we hadden het prima naar ons zin dus hij maakte weer rechtsom keer. Er stond wel een heftig windje dus het was even flink doortrappen. De terugweg ging een stuk makkelijker want we hadden de wind in de rug. Vervolgens nog een verfrissende duik genomen in de zee (in het ondiepe).
Vandaag de huurauto opgehaald en vervolgens koers gemaakt naar het westelijke deel van het eiland. Dat ligt hier het dichtst bij en is minder toeristisch, dus dan kan met name Hans even wennen aan het hier links rijden hier. Ik waag me er maar niet, want ik kijk nog steeds eerst naar de verkeerde kant en ik vrees dat ik dit ook doe als ik ga autorijden of de korte bochten ga nemen en zo. Het was inderdaad erg rustig op de weg, zo rustig dat er momenten waren dat er niemand voor of achter ons reed. Hier en daar zijn we gestopt voor mooie vergezichten. Vervolgens zo ver mogelijk naar het einde van het eiland gereden. Onderweg vooral veel vervallen gebouwen gezien en zijn door kleine gehuchtjes gereden. Op het uiterst puntje is een luxe resort gebouwd met een eigen haven. Daar hebben we even rondgehangen en zijn vervolgens weer terug gereden. Het rijden blijft spannend... Morgen gaan we het grootste nationale park bezoeken en verkennen.... Tot later....
Weer een paar dagen verder
National Park, Sunset cruise en glassbottom boat
Nu Hans toch de wedstrijd Barcelona – Madrid aan het kijken is en ik even niet in de zon moet gaan zitten wegens forse uitslag, kan ik wel weer even een verhaaltje op de site zetten.
Afgelopen dinsdag zijn we weer op pad met het openbaar vervoer, dit was de dag ervoor erg goed bevallen en zo snuiven we ook nog wat binnenlands cultuur mee op. We blijken erg ondernemend te zijn want vele blijven op de resort hangen, nemen een taxi of doen gewoon helemaal niets. Jammer want er is zoveel te ontdekken en alleen al om de vriendelijkheid van het volk wil je er al graag op uit. Voorbeeld, er stapt een stel in de bus en verteld graag naar een grote supermarkt te willen, deze bleek helemaal niet op de route te liggen, maar geen probleem dan rijd hij wel even voor je om. Is dat niet relaxt?? Vervolgens wordt voor ons ook apart gereden want wjl willen naar een nationaal park wat ook niet op een route van de bussen ligt. Dus stap maar in en voor 5 dollar wordt je voor de deur afgezet met een gezellig praatje over de Bahamas. Kortom een private tourtje. Vervolgens een tijdje door het park gelopen waar we vooral veel van de bahama habitat hebben kunnen genieten, de rust want wederom wat het niet druk op een paar amerikanen na. Er zouden veel verschillende vogels te spotten zijn, maar dat is niet geheel gelukt. Misschien dat het voor hen ook te warm was. Het was vandaag namelijk een zeer warme dag, zo’n 29 graden. Na een uurtje of wat slenteren we weer richting de busstation wat ongeveer 3 km verder lag. Echter we werden door een zeer vriendelijke Italiaan (Danilo Rulli) opgepikt, hij woont daar al 18 jaar en was niet van plan om terug te gaan. Groot gelijk heeft hij. Het blijkt een zeer bekende volleyballer te zijn die in het Nationaal team heeft gespeelt dus Hans was in zijn nopjes. Een zwetende wandeling bespaart gebleven en onderweg over sport kunnen lullen....
S’Avonds een sunset cruise gedaan, in een boot dobberen op het water en genieten van een mooie sunset. Tenminste dat was de bedoeling, ware het niet dat de sunset werd overschaduwd door veel wolken, maar het gezeldschap was erg gezellig. Langs enkele kapitale huizen gevaren, we hebben hier duidelijk niet te maken met arme drommels. Gevraagd wordt of we dit ook willen, nee. Leuk om te zien maar daar blijft het bij. Het is toch veel leuker om veel van de wereld te zien dan 30 uur per dag te werken om dat alles te kunnen betalen?
Wat ook wel erg leuk was is dat we een parfumfabriek hebben bezocht. Echter na getwijfeld te hebben met mijn gevoeligheid voor geuren, maar heb geen spijt dat we het toch hebben gedaan. Het is geen fabriek zoals velen zich zullen voorstellen. Het is een groot koloniaal gebouw waarin zij in de verschillende ruimtes de ontwikkelfases van parfum hebben ondergebracht. Het was zelfs mogelijk om je eigen parfum te maken. Daar heb ik me maar niet aan gewaagd, moesten we nog meer geuren snuiven, da’s te veel van het goede. Uiteraard zijn we niet naar buiten gegaan zonder een geurtje te kopen (van de Bahama’s zelf). Geurtjes zijn hier zo wie zo goedkoop op de Bahama’s, dus als iemand een tip heeft van een niet te zware geur, dan hoor ik het graag. Ik kan geen keus maken....
De afgelopen dagen hebben we officieel omgedoopt tot rustdagen zoals dat hier hoort, 
Dus alles op het gemakkie, een lange strandwandeling in de ochtend, ‘smiddags lunchen in een van de strandtenten hier, winkelen en ’s avonds op de square lekker eten, een drankje drinken en nieuwe mensen ontmoeten. Ik moet zeggen dat ze hier behoorlijke goede restaurants. Met naamde de Griek en de Italiaan (blijkt dus van Danilo te zijn).
Vandaag zijn we met een glassbottom boat de oceaan op gegaan om wat van het koraal te bekijken en natuurlijk de verschillende vissen. We hadden ook de keus om te gaan snorkelen, maar gezien de kennis over haaien hier in de buurt, ga ik het water niet in. En maar goed ook. Eenmaal bij het koraal wemelt het van in mum van tijd van de haaien rond de boot. Nee ze zijn niet gevaarlijk, uhu, maar hij zal zich maar vergissen. Na veel aan en op het water te zijn geweest heb ik momenteel een forse allergische reactie van de zon, dus nu maar even een tijdje uit de zon, een boekje lezen op ons balkon met uitzicht op zee, ach ook geen straf...... Ik zal weer enkele fotos toevoegen.
Grand Bahama / Lucaya / Down town Freeport
Grand Bahama / Lucaya / downtown Freeport
De vlucht naar Grand Bahama is goed verlopen. Een kwarter te laat vertrekken en vervolgens volgens schema aankomen en dat op een afstand van 96 miles. Niet slecht. We zaten in een niet al te grote propellorvliegtuigje en zat nog niet half vol. Het was een korte vlucht van krap 25 min. De douane check ging een stuk sneller, we waren er zo doorheen. Het is dat Hans graag een stempel wilde in zijn landenboekje. Dit moest nog even nagevraagd worden want ze zetten natuurlijk niet zo maar een stempeltje in een boekje. Eenmaal op het resort aangekomen zijn we gelijk weer op onderzoelk gegaan. Dus de eerste boodschappen gehaald bij een grote supermarkt een eindje verder op. Ook hier is het “think big”. Dus de eerste liter rum gold is alweer binnen.
Het mooie is wel dat de Bahama dollar gelijk loopt met de US dollar dus die worden hier ook door elkaar gebruikt. Voor de lichterlijke autist in me is het wel nodig om de briefjes te ordenen, in land en waarde....hahaha..
Later op de dag hebben we de ferryboot genomen en over de baai / kreek gevaren richting Lucaya, een wat groter stad met een zeer gezellig winkelcentrum, met kleine gekleurde houtenpandjes. Echt een Caribisch aangezicht. In deze tijd erg mooi aangekleed met volopgetuigde kerstbomen, lichtjes en op de achtergrond kerstmuziek met een speciale swing... Met regelmaat roepen we dan ook “lets swing baby” en dat op kerstmuziek... Joan, leuk voor de Zumba, “little drummer” in reggeaton/calipso versie.
Na heerlijk te hebben gegeten hebben we de boot weer teruggenomen. Terwijl we aan het wachten waren hebben we ons vergaapt aan de tropische vissen aan de kade, ennnnnn........ tot onze schrik en fasinatie....kwam er ook nog een haai voorbij gezwommen (eentje van ongeveer 2 meter). Nu weet ik het zeker, mij zie je niet meer in het water daar.
De avond afgesloten met een heerlijk rum/cola om vervolgens als een blok in te slapen. Helaas wel weer erg vroeg wakker, kortom nog steeds niet geschakeld. Jammer dan, weer vroeg opgestaan, ontbeten, rugzak op en gaan.... Verkennen van de omgeving, we besloten een standwandeling te maken. Taino Beach waar we zitten is een zeer uitgestrekt strand, zo na een uurtje lopen besloten we een duik te nemen in zee... Daar kwam ik snel op terug, KOUD... Hans ging verder, ik tot aan mijn knieën en was er snel weer uit. Hans snelde met op een gegeven moment voorbij, want er kwam een arend overvliegen, dus snel de camera erbij om het beestje te stalken...maar het resultaat mag er zijn, zeker ook nadat een gier zich bij het gezeldschap aansloot. Hans was in zijn nopjes...
We hebben onze wandeling vervolgt. Wat opviel was dat het overal erg rustig was, de stranden zo goed als leeg. Jetski’s, bananaboten en kayaks dobberend in het in water wachtend op de toeristen.
Muziek (alleen maar kerstliedjes in calipsostyle) schalden uit de speakers, maar niemand om er na te luisteren. Zou het komen doordat het seizoen hier nog moet starten (hier gint net de lente) of is dit het resultaat van de crisis in Amerika? Feit is dat wij dan wel dit paradijs bijna voor ons alleen hebben...ook geen straf aangezien we zeker niet van massatoerisme houden.
Terug in ons resort, heerlijk relaxt aan gedaan tonslotte kunnen we de nodige rust ook echt wel gebruiken. ’s Avonds even langs de bar voor een welkomstparty waar de rum rijkelijk werd geschonken en daarbij wat Bahimian hapjes...... Voor de gasten ook een danswedstrijdje en raad eens wie er met de hoofdprijs naar huis ging........juist, HANS...whahaha. Die heeft goed opgelet tijdens zijn enige lesje Zumba bij Joan.. Wat je allemaal niet doet voor een flesje rum en een T-shirt.
Vandaag besloten we om de lokale busvervoer eens uit te proberen, dit is overal een beleving en we verwachten dat het hier niet minder zal zijn. Dus alles wat we nodig hebben in een rugzak geladen en weg zijn we weer. Om 8.30u staan we aan de zijkant van de weg in afwachting van een bus. Want een busregeling kennen ze hier niet en een fatsoenlijke bushalte ook niet echt. En zoals een goede toerist betaamd staan we ook aan de verkeerde kant van de weg (ze rijden hier links). Dus er komt een busje aangereden die naar ons toetert (wat dus de bus blijkt te zijn) en pikt ons op om vervolgens weer zijn weg te vervolgen. Is dat niet relaxt? Je hoeft je niet af te vragen hoe laat de bus komt, hij komt toch wel en kun je geen bushalte vinden dan hou je hem gewoon onderweg aan. Het enige wat je weet is dat ze vaste routes rijden en redelijk vaak. Het zijn dan ook kleine busjes waar hooguit 10 mensen in kunnen en als het moet ook wel meer. Voordeel is ook dat het erg goedkoop is dus zeker voor herhaling vatbaar. We zijn naar downtown Freeport geweest, wat achteraf vooral een zakencentrum blijkt te zijn met maar weinig echt bezienswaardigheden. Uiteindelijk komen we wel uit op wat een prestitieus winkelcentrum moet zijn geweest, maar waar nu weinig van te merken is. Het ligt er wat vervallen bij op enkele winkeltjes na. Ook hier zijn we 1 van de weinige toeristen en de sfeer ontbreekt er wel enigzins. We drinken een bakkie koffie bij een Starbucks coffeecorner en vervolgen onze reis. We treffen een erg vrolijke chaffeuse, wat de iets wat tegenvallende trip tot nu toe helemaal goed maakt. We stappen lachtend haar busje weer uit. We nemen nog een plaatselijk biertje wat ontzettend hard aankomt zo in de zon en na het geslenter. Maar we hebben er dan ook veel plezier om. We hebben vervolgens heerlijk gelunchd bij ....... Zorba de Griek..... De beste Gyros ever....Eenmaal terug in het resort neemt Hans nog een duik in de zee en ik lees mijn boek in de schaduw, want de zon heeft al weer een aanslag op mijn huid gedaan dus die geef ik voor de rest van de dag maar eens rust.......
Aankomst en stop-over in Fort Lauderdale
Aankomst en Fort Lauderdale.
Na een reis van ruim 14 uur (vliegen, wachten bij de douane, busreis, treinreis en wandelen) uitgeteld aangekomen in Fort Lauderdale. We hebben gekozen voor een extra lange stop-over en zitten met ons hotel op een steenworp afstand van het vliegveld waar we de vliegtuig moeten hebben voor naar Grand Bahama. De extra dag die we nu hebben, hebben we gebruikt voor een dagje Fort Lauderdale. Hiervoor moeten we weer een korte treinreis maken voor down-town en stranden. Maar aangezien het station op wandelafstand ligt is dit ook geen enkel probleem en voor de prijzen hoeven het ook niet te laten. Omdat we met een tijdsverschil zitten waren we belachelijk vroeg wakker en dus ook op tijd op pad. Voordeel is dan wel dat we alle tijd hadden om de stad te verkennen. Fort Lauderdale is zeker niet arm, gezien de giga huizen, jachten en autos die we daar hebben gezien. Het is een stad wat het mooiste via water te verkennen is. Het bevat erg veel kanalen en rivieren, daarom ook wel het Venetië van Florida genoemd. Wij hebben dan ook voor een groot deel op het water doorgebracht. Daarbij hebben we gebruik gemaakt van een watertaxi met een schipper die ook nog de nodige informatie (en flauwe grapjes) gaf. We hebben ons werkelijk vergaapt op de giga boten en jachten, wat ligt daar voor kapitalen op het water zeg. Het gaat echt om miljoenen, de crisis heeft daar duidelijk nog niet huisgehouden.... Onze eerste kennismaking met Amerika, dus ook langs de Starbucks geweest als ook een hamburger gegeten. Waar ik / wij nog aan moeten wennen is dat we groots moeten denken, daar zijn we nog niet goed in....
Nu hopen dat we vandaag niet al te veel last hebben van de stevige wind die momenteel over Florida trekt, deze wordt santa Anna genoemd. Een soort van tropische wind wat zo nu en dan overtrekt.Daar was gisteren ook best veel van te merken, zo nu en dan was het hard tegen de wind in werken.
Aan de vooravond van weer een mooie reis..
Beste allemaal,
Even hebben we getwijfeld om weer een reisblog bij te houden, maar omdat sommigen van jullie het toch erg leuk vinden om ons te volgn hebben we de site weer up-to-date gemaak.
Deze reis zal minder avontuurlijk zijn, maar we gaan er niet minder van genieten. Daarom waarschijnlijk minder verhalen dan jullie gewend zijn, maar om iedere keer te lezen dat we heerlijk in de zee hebben liggen dobberen en aan de coctail hebben gezeten gaat voor jullie waarschijnlijk vervelen.....
We zullen zo nu en dan wat foto's delen...
Tot snel,
Hans en Sandra
nog èèn verhaaltje dan..... Kuala Lumpur
Kuala Lumpur,
Een stopover in Kuala Lumpur is zeker de moeite waard. Het is de hoofdstad van Malesië en heeft zo ongeveer 4,1 miljoen mensen. Ja, wederom zitten we in een miljoenenstad. Omdat we vrij laat aankwamen in ons hotel hebben we van deze avond maar gebruikt om lekker te douchen en het bed maar eens uit te proberen (en hij slaapt ontzettend goed, eindelijk). De volgende ochtend hadden we een stadstour gepland staan, het was een privè tour dus we kregen genoeg tijd om alles goed te bekijken. Het voordeel is dat je tijdens zo'n stadtour in een ochtend tijd al een aardig overzicht hebt van de stad, wat het te bieden heeft, welke route je het beste kunt lopen en van welke vervoersmiddelen je het beste kunt gebruiken als je benen niet meer meewerken. We hebben de belangrijkste bezienswaardig gezien, zoals onder andere het nationaal momument, het paleis, de grootste moskee, een giga chinese tempel en als (letterlijke) hoogtepunt een bezoekje aan de (4 na de) hoogste toren ter wereld, de Kuala Lumper Toren van 421mtr. Wat een geweldig uitzicht heb je dan! Je ziet dan dat Kuala Lumper voormalig een tropisch regenwoud was. Her en der in de stad zie je stukken groene woud. Wordt je in Australie gewaarschuwd voor gevaarlijke beesten, nou hier kun je ze ook gewoon tegen komen!!! Helaas overheersen de grote torens in de stad. De een nog hoger en groter dan de ander. Maar de Twin Towers spannen toch wel de kroon, wat zijn die dingen indrukwekkend (je hebt niets te veel gezegd hoor Milan!!!), vooral 's avonds als ze verlicht zijn maken ze behoorlijk wat indruk (zie foto's) Daarnaast ligt een mooi aangelegd park waar het goed vertoeven is.
Kuala Lumpur is ook een ideale stad voor mensen die van shoppen houden, de shoppingmalls staan bijna aan elkaar gekoppeld. Maar daarnaast Chinatown, de centrale market en Little India, voor ieder wat wils. Je komt hier ogen en oren te kort, want er gebeurd hier vanalles.
Wij hebben vooral ingezet op relaxen en niet te veel meer te ondernemen. Vandaar dat we veel in de parken rondhangen, nog een ritje gemaakt met de monorail boven de stad, de metro uitgeprobeerd,de Starbucks regelmatig bezoeken (ook voor de gratis WiFi) en goede restuarant aandoen. Beter kun je je vakatie niet eindigen lijkt me. Vandaag (maandag) maken we ons op voor een late vlucht (we vertrekken 23.40u plaatselijke tijd, dat is 16.40u jullie tijd) en hebben dan nog een lange reisdag te gaan. Dus we gaan nu nog even een hapje eten en alles verzamelen om te vertrekken......
We hebben overigens weer veel mazzel., want we horen dat er in Melbourne noodweer is uitgebroken (wat lijkt op een tropische cycloon), alles staat er blank van het water en zelfs hagelstenen komen er naar beneden. Dan hebben we hier toch wel mazzel, zo nu en dan een tropische buitje maar voor de rest gemiddeld 35 graden..... Oeps, dat wordt wel even schakelen als we thuis zijn.
Tot snel,
Liefs,
Hans en Sandra
Laatste verhalen
Laatste reacties
Blijf op de hoogte!
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.